کاربست داده های مبحث مطلق و مقید علم اصول در مقاله «بررسی دلالت آیه "اطیعوا" بر عصمت»، در سنجه اعتبار

پژوهش حاضر به ارزیابی عملکرد روشی و نوع کاربست مبحث مطلق و مقید از علم اصول در مقاله «بررسی دلالت آیه "اطیعوا" بر عصمت» می پردازد. هدف این پژوهش آن است که میزان استحکام نتایج به دست آمده در مقاله بر اساس کاربست های ذکرشده نمایان گردد. برای رسیدن به این هدف، از روش تحلیلی - انتقادی استفاده شده است. مهم ترین دستاوردهای پژوهش حاضر عبارت است از: غفلت مولف از این نکته که در احکام ارشادی، جای مراجعه به مقدمات حکمت و تمسک به اطلاق نیست، بلکه باید بررسی کرد که قبل از حکم شارع، عقل در چه محدوده ای اطاعت از خدا و رسول را ثابت کرده و آیا رسول را معصوم دانسته است یا خیر. حتی اگر وجوب در آیه «اطیعوا» مولوی باشد، به دلیل اطلاق لفظی، در صورت شک در مقام بیان بودن متکلم، باید اصل را بر این بگذاریم که در مقام بیان است. افزون بر این، اطلاق ذکرشده در آیه را می توان به قاعده حذف متعلق مشعر به عموم ارجاع داد و نیازی به احراز در مقام بیان بودن متکلم نیست. همچنین مقاله «بررسی دلالت آیه "اطیعوا" بر عصمت» با ناسازگاری درونی مواجه است. قرینه عقلی یا نقلی ارائه شده در مقاله، ناتوان از ایفای نقش قرینه بودن برای تقیید اطلاق آیه است.

کلیدواژه ها:

عصمت ، اولی الامر ، مطلق و مقید ، آیه اطیعوا الله