تاثیر هوش مصنوعی بر اخلاق و سیاست با تاکید بر دیدگاه هایدگر

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 13

فایل این مقاله در 30 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JPT-31-122_008

تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405

چکیده مقاله:

در عصر انقلاب صنعتی چهارم که به «عصر دیجیتال» معروف است، شاهد تحول در فن حکمرانی و به وجود آمدن عصر حکومت هوش مصنوعی هستیم. مفهوم «حاکمیت هوش مصنوعی» و «حکمرانی هوش مصنوعی» بارها در بحث علوم سیاسی و فلسفه مورد استفاده قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد از دیدگاه پدیدارشناسی، غایت سیاسی باید سیاست هستی باشد تا تاثیر فناوری از هستی انسان زدوده شود. محوریت این پژوهش نشان دادن سلطه و حاکیمت بیش از حد و نامشروع هوش مصنوعی در کلیه امور زندگی مادی و معنوی افراد است. در این پژوهش، بر تقدم رفتار اخلاقی فضیلت مند و قواعد هنجاری و اصول حقوقی انسانی در کنترل حکمرانی تاکید شده است. همچنین این پژوهش بر حفظ جهان، ارزش های زندگی و هستی انسان، و حفظ اصول اخلاقی موجود در جهت مشروعیت زدایی از عقلانیت ریاضی گونه جهان مدرن و نامشروع بودن آن تمرکز دارد.

نویسندگان

رضوان نجفی

دکتری، گروه فلسفه و الهیات، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور تهران جنوب، تهران، ایران (نویسنده مسئول).

سید محمدرضا محمودپناهی

استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • اسلامی، روح الله. (۱۳۹۳). رهایی یا انقیاد: فلسفه تکنولوژی اطلاعات ...
  • بیستگی، میگل. (۱۳۸۹). هایدگر و امر سیاسی (مترجم: سیاوش جمادی). ...
  • ساکالوفسکی، رابرت. (۱۳۸۴). درآمدی بر پدیدارشناسی. تهران: گام نو ...
  • هایدگر، مارتین. (۱۳۷۳). پرسش از تکنولوژی (مترجم: شاپور اعتماد). تهران: ...
  • هایدگر، مارتین. (۱۹۶۲م). پایان فلسفه (مترجم: احمدرضا معتمدی). تهران: نشر ...
  • Aldea, A. S., Carr, D., & Heinämaa, S. (۲۰۲۲). Phenomenology ...
  • Barney, N., & Lewis, S. (۲۰۲۳). Artificial intelligence (AI) governance. ...
  • Dallmayer, F. (۲۰۱۷). Critical phenomenology, cross-cultural theory, cosmopolitanism (F. Godrej, ...
  • Dreyfus, H. L (۱۹۸۸). What computers can't do: The limits ...
  • Feenberg, A. (۲۰۰۵). Heidegger and marcuse: The catastrophe and redemption ...
  • Irwin, S, O’Neal. (۲۰۱۶). Digital media: Human–technology connection. London: Lexington ...
  • Jansen, J. (۲۰۲۲). Phenomenology and critique: On “mere” description and ...
  • Risse, M. (۲۰۲۳ a). Brave new world: Political philosophy and ...
  • Rodemeyer, L. M (۲۰۲۲). A Phenomenological Critique of Critical Phenomenology. ...
  • Aldea, A. S., Carr, D., & Heinämaa, S. (Eds.).(۲۰۲۲). Phenomenology ...
  • Rosenberger, R. (۲۰۱۴). Postphenomenology and the Philosophy of Technology (D. ...
  • Russell, S. J,. & Norvig, P. (۲۰۱۰). Artificial Intelligence: A ...
  • Sokolowski, R. (۱۹۸۸). Natural and Artificial Intelligence. Daedalus, ۱۱۷(۱), pp. ...
  • Sokolowski, R. (۲۰۰۸). Phenomenology of the Human Person. Cambridge Cambridge ...
  • Tallberg, J., Erman, E., Furendal, M., & Geith, J. (۲۰۲۳). ...
  • Verbeek, P. -Paul. (۲۰۱۳). Resistance Is Futile: Toward a Non-Modern ...
  • Von, v., & Masís, J. (۲۰۱۵). The Primacy of Phenomenology ...
  • Zimmermann, A.,Vredenburgh, K., & Lazar, S. (۲۰۲۲). The political philosophy ...
  • نمایش کامل مراجع