بررسی نقش دیس بیوزیس میکروبیوتا در سرطان های دستگاه ادراری تناسلی و پتانسیل آن به عنوان نشانگر زیستی

میکروبیوتا ی دستگاه ادراری تناسلی به عنوان یکی از اجزای مهم هموستاز بدن شناخته می شود و تغییر در ترکیب آن می تواند در ایجاد بیماری های مختلف، به ویژه سرطان ها، نقش داشته باشد. مطالعات اخیر نشان داده اند که دیس بیوزیس میکروبی با ایجاد التهاب مزمن، تولید متابولیت های ژنوتوکسیک ، اختلال در تنظیم ایمنی و تغییر متابولیسم هورمونی می تواند در فرایند سرطان زایی دستگاه ادراری تناسلی موثر باشد. هدف این مطالعه مروری، بررسی ارتباط میان تغییرات میکروبیوتای ادراری - تناسلی و سرطان های مثانه، پروستات، دهانه رحم، آندومتر و تخمدان، همچنین ارزیابی پتانسیل این تغییرات به عنوان نشانگر زیستی تشخیصی و درمانی است. بررسی مطالعات نشان داد که در اغلب سرطان های ادراری - تناسلی، کاهش باکتری های محافظ نظیر Lactobacillus، Faecalibacterium و Bifidobacterium و افزایش باکتری های فرصت طلب و التهابی مانند Fusobacterium، Prevotella، Gardnerella و Escherichia-Shigella مشاهده می شود. همچنین در سرطان دهانه رحم و تخمدان، افزایش تنوع میکروبی و کاهش فراوانی Lactobacillus با پیشرفت ضایعات نئوپلاستیک همراه بود. در مورد سرطان پروستات، دیده شده که باکتری های بی هوازی مثل Anaerococcus ، Peptoniphilus ، Porphyromonas و Fusobacterium افزایش می یابند و این افزایش با گسترش تومور ارتباط دارد. همچنین در سرطان تخمدان و آندومتر، افزایش باکتری های مثل Corynebacterium ، Streptococcus ، Prevotella ، Bacteroides و Atopobium به عنوان الگوهای میکروبی خاصی که به تومور مربوط می شوند، شناسایی شده اند. این نتایج نشان می دهند که می توان از بیومارکرهای میکروبی به عنوان ابزارهای تشخیصی غیرتهاجمی برای تشخیص زودرس، پیش بینی پاسخ به درمان و پایش روند بیماری استفاده کرد. باوجود نتایج امیدوارکننده، نبود استاندارد واحد در نمونه گیری و تحلیل میکروبیوم، استفاده بالینی از این یافته ها را محدود کرده است. در مجموع، میکروبیوتای ادراری - تناسلی می تواند در آینده به عنوان یک ابزار غیرتهاجمی برای تشخیص زودهنگام، پیش بینی پاسخ درمانی و طراحی درمان های هدفمند مورداستفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

میکروبیوتای ادراری - تناسلی ، دیس بیوزیس ، سرطان های ادراری تناسلی ، نشانگر زیستی ، میکروبیوم