بررسی تاثیر مدیریت استراتژیک منابع انسانی و مدیریت دانش بر مزیت رقابتی پایدار با نقش میانجی نوآوری سازمانی در دانشگاه های غیرانتقاعی مشهد

در حوزه آموزش عالی، مدیریت دانش به عنوان عامل مهمی در دستیابی به مزیت های رقابتی، بهبود عملکرد دانشگاه ها و استفاده بهینه از سرمایه های فکری، مورد توجه قرار گرفته است. دانشگاه ها در حال حاضر مولد اصلی نوآوری اجتماعی و فناوری هستند. این به نوبه خود بر نحوه مدیریت منابع انسانی و فنی دانشگاه ها به صورت استراتژیک در جست وجوی مزیت های رقابتی تاثیر می گذارد و از طرفی بخش آموزش عالی با رقابت قابل توجهی در سراسر جهان مواجه است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی نوآوری سازمانی در تاثیر مدیریت استراتژیک منابع انسانی و مدیریت دانش بر مزیت رقابتی، به دنبال تقویت مزیت رقابتی پایدار و نوآوری سازمانی در محیط آموزش عالی در دانشگاه های غیردولتی مشهد بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نوع همبستگی بود که از روش مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شده است. جامعه آماری در این تحقیق اعضای هیئت علمی و مدیران ارشد در دانشگاه های غیرانتفاعی مشهد بودند که تعداد آنها ۱۹۰ نفر بود که طبق جدول مورگان ۱۲۳ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه کاربرد مدیریت استرتژیک منابع انسانی کاسوله و بیساسو (۲۰۱۹)، پرسشنامه ارزیابی دانش، پرسشنامه ارزیابی نوآوری سازمانی نگوک تان و گرگار (۲۰۱۸) و پرسشنامه مزیت های رقابتی پایدار کیسینگو و همکاران (۲۰۱۶) بود. جهت تعیین روایی ابزار از روایی صوری، روایی واگرا، روایی همگرا و روایی سازه ابزارها بررسی و ارزیابی شد. تمامی مقادیر آلفای کرونباخ بالاتر از ۷/۰ است که در محدوده خوبی از پایایی قرار دارد. آزمون فرضیات با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری و نرم افزار SMART-PLS استفاده شد. یافته نشان داد که نوآوری سازمانی، مدیریت استراتژیک منابع انسانی و مدیریت دانش بر مزیت رقابتی تاثیر معناداری دارد. نقش میانجی نوآوری سازمانی در رابطه بین مدیریت استراتژیک منابع انسانی بر مزیتی رقابتی و در رابطه مدیریت دانش بر مزیتی رقابتی معنادار بوده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت استراتژیک منابع انسانی ، مدیریت دانش ، مزیت های رقابتی پایدار ، نوآوری سازمانی ، آموزش عالی و دانشگاه های غیرانتفاعی مشهد