بررسی نقش رهبری آموزشی مدیران مدارس در ایجاد مدرسه یادگیرنده و نوآور

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش محوری رهبری آموزشی مدیران مدارس در فرآیند ایجاد و تثبیت مدرسه به عنوان یک سازمان یادگیرنده و نوآور به رشته تحریر درآمده است. در عصر کنونی که تحولات شتابان فناوری اطلاعات و تغییرات بنیادین در بافتار اجتماعی، سازمان های آموزشی را با چالش های بی سابقه ای مواجه ساخته، ضرورت گذار از الگوهای سنتی مدیریت به سوی رویکردهای پویا و مشارکتی بیش از پیش احساس می شود. این مقاله با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و با مرور نظام مند بر ادبیات نظری مرتبط با مدیریت آموزشی، به ویژه دو رویکرد کلیدی «مدیریت فرایند مدار» و «مدیریت کیفیت جامع»، به واکاوی نقش و وظایف چندوجهی مدیر به عنوان رهبر تحول آفرین پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که موفقیت در ایجاد مدرسه ای یادگیرنده و نوآور، مستلزم تغییر بنیادین در نگرش و کنش مدیران است؛ به گونه ای که آنان باید از جایگاه یک مدیر صرفا اجرایی و ناظر بر امور مالی و فیزیکی خارج شده و به نقش آفرینی به عنوان یک رهبر آموزشی، تسهیل گر، مربی و عامل ایجاد انگیزه در کارکنان و دانش آموزان بپردازند. در این راستا، توانمندسازی مدیران در حوزه هایی نظیر برنامه ریزی استراتژیک، تفکر سیستمی، ایجاد جو مشارکتی، تمرکز بر نیازهای ذی نفعان (به ویژه دانش آموزان) و اشاعه فرهنگ ارتقای مستمر کیفیت، از ارکان اساسی تحقق مدرسه ی یادگیرنده محسوب می شود. همچنین نتایج بر این امر دلالت دارد که بدون رهبری اثربخش و آگاه، صرف اندازی منابع مالی و سخت افزاری نمی تواند تضمین کننده تعالی و نوآوری در نظام آموزشی باشد. مقاله در پایان، راهکارهای عملیاتی برای توانمندسازی مدیران و ایجاد زیرساخت های لازم جهت حرکت به سمت مدارس کیفی جامع و یادگیرنده ارائه می دهد و بر ضرورت بازنگری در برنامه های توسعه حرفه ای مدیران تاکید می ورزد

کلیدواژه ها:

رهبری آموزشی ، مدرسه یادگیرنده ، مدیریت فرایند مدار ، مدیریت کیفیت جامع ، نوآوری آموزشی ، توانمندسازی مدیران.