تاملی بر بازدارنده های ریشه ای اشتغال دانش آموختگان دانشگاهی به منظور رهبری و سیاستگذای مطلوب آموزشی

پژوهش حاضر با هدف تاملی بر بازدارنده های ریشه ای اشتغال دانش آموختگان دانشگاهی جهت ارائه راهکارهای سیاستی مطلوب انجام شد. برای این منظور از رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی استفاده شد. مشارکت کنندگان در پژوهش شامل خبرگان دانشگاهی و پژوهشگاهی با سوابق انجام پژوهش های مرتبط به موضوع پژوهش بودند که با استفاده از روش هدفمند از نوع گلوله برفی و با در نظر گرفتن اشباع نظری در یافته ها تعداد ۱۶ نفر انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها، پژوهشگران از ابزار مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده کردند و برای تحلیل داده های به دست آمده از مصاحبه ها ، از روش تحلیل محتوا با تکیه بر تکنیک استقرایی مبتنی بر الگوی گرانهایم و لاندمن (۲۰۰۴) استفاده شد. یافتههای به دست آمده، حاکی از آن بود که آسیب های ریشه ای اشتغال فارغ التحصیلان آموزش عالی ایران درگرو مبتنی نبودن برنامه ها و محتواهای آموزشی و درسی دانشگاه ها با نیازها و مهارت های واقعی صنعت، جامعه و بازار کار در حوزه های مختلف، مبتنی نبودن برنامه ها و محتواهای آموزشی و درسی دانشگاه ها با نیازها و مهارت های واقعی صنعت، جامعه و بازار کار در حوزه های مختلف، نامتناسب بودن سطوح عرضه و تقاضای دانش آموختگان با نیازهای کشور، دانش بنیان و دانش بر نبودن اقتصاد، صنایع و بازار کشور، حاکمیت فرهنگ مدرک گرایی در آموزش و اشتغال کشور و فقدان فرهنگ کارآفرینی و آموزش کارآفرینی مناسب در بین فارغ التحصیلان دانشگاه ها است.

کلیدواژه ها:

اشتغال دانش آموختگان ، بازار کار ، موانع اشتغال ، سیاست گذاری آموزشی ، مهارت آموزی