بررسی رابطه بین سبک های رهبری و راهبرد های مدیریت تعارض مورد استفاده مدیران ارشد و میانی بیمارستان های استان کردستان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 87

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_MSJ-6-1_025

تاریخ نمایه سازی: 14 تیر 1405

چکیده مقاله:

سابﻘه و هدف: یکی از الزامات اداره امور بیمارستانها، بهعنوان سازمانهای پیچیده و پر از تعارض، این است که مدیران ارشد و میانی آن شیوههای رهبری و استراتژیهای مدیریت تعارض و میزان تناسب با آن را را به خوبی بشناسند و بر آن اساس یک شیوه صحیح مدیریتی را اعمال نمایند تا در افزایش کارایی و اثربخشی عملکرد در بیمارستان و ارایه خدمات با کیفیت، نﻘش فعالی ایفا کنند. بنابراین هدف این پژوهش بررسی رابطه بین نمره ۱LPC فیدلر )بهعنوان مصداقی از سبک رهبری( و راهبردهای مدیریت تعارض )عدم مﻘابله، راهحل گرایی و کنترلی( است. مواد و روشها: در این پژوهش که به شکل میدانی انجام شده است، برای بررسی سبک رهبری از نمره LPCفیدلر و برای بررسی راهبردهای مدیریت تعارض از پرسشنامه مدیریت تعارض استفاده گردید که پایایی پرسشنامههای مذکور با آزمون آلفاکرونباخ به ترتیب برابر با ۰/۹۰ و ۰/۸۸ به دست آمد. جامعه آماری شامل مدیران، روسا و مسیولین بخشها و واحدهای بیمارستانهای آموزشی استان کردستان۸۱) نفر( تشکیل میدهد که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان، نمونهای ۶۷ نفری انتخاب شد و پرسشنامه در بین آنها توزیع گردید. در نهایت برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای استنباطی کلموگروف اسمیرنف، ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی و تحلیل ماتریس همبستگی استفاده شد. یافتهها: نتایج حاصل از پژوهش بیان میکند که جامعه مورد بررسی از سبک رهبری رابطه مدارتر استفاده میکنند و راهبردهای مدیریت تعارض مورد استفاده بهترتیب عدم مﻘابله، راه حل گرایی و کنترلی میباشد. همچنین مشاهده گردید که بین نمره LPC و راهبردهای عدم مﻘابله و راهحل گرایی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و ضریب همبستگی پیرسون بهترتیب برابر با ۰/۵۱۲ و ۰/۲۹۸ بهدست آمد. اما بین نمره LPC و راهبرد کنترلی رابطه منفی ولی معناداری وجود دارد -۰/۴۷۴) .(r= نتیجهگیری: بر طبق یافتههای تحﻘیق میتوان بیان کرد که مدیران رابطهمدارتر ترجیح میدهند از راهبردهای مدیریت تعارض عدم مﻘابله و راهحل گرایی استفاده کنند ولی مدیران وظیفهمدار، راهبرد کنترلی را بیشتر ترجیح میدهند. با توجه به اینکه راهبرد مدیریت تعارض مورد استفاده، بیشتر عدم مﻘابله است، توصیه میشود که دلایل استفاده از این راهبرد مورد بررسی قرار گیرد و تلاش شود تا افراد دیدگاههای متضاد خود را بیان و آزادانه اظهار نظر کنند که منجر به بهبود عملکرد سازمان گردد. اما سبک رهبری رابطهمدار در تعاملات بلند مدت سبک مناسبی است که نگهداری و تداوم آن باید مورد توجه قرار گیرد. کلمات

نویسندگان

بهروز رضائی

دانشگاه علوم پزشکی ارومیه