ظرفیت سنجی گردشگری محلی در تقویت نوآوری و خلاقیت دانش آموزان؛ رویکردی مبتنی بر آموزش مبتنی بر مکان، یادگیری تجربی و گردشگری خلاق

استان مازندران به عنوان یکی از مهمترین مناطق گردشگری ایران به دلیل برخورداری از سرمایه های طبیعی، فرهنگی و اجتماعی، ظرفیت های کم نظیری برای تقویت فرآیندهای یادگیری دارد. این مقاله با رویکردی توسعه محور، به بررسی چگونگی بهره گیری هدفمند از امکانات و جاذبه های محلی استان مازندران در راستای تقویت نوآوری، خلاقیت و مهارت های اجتماعی دانش آموزان می پردازد. چارچوب پژوهش حاضر بر آموزش مبتنی بر مکان، یادگیری تجربی و گردشگری خلاق استوار است. تبدیل محیط محلی به فضای مستقیم یادگیری می تواند نقش آموزش رسمی را از انتقال دانش نظری به پرورش کنشگران خلاق و مسئولیت پذیر تغییر دهد و هم زمان به توسعه پایدار محلی، حفظ فرهنگ بومی و کاهش مهاجرت نخبگان جوان کمک کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر مکان ، یادگیری تجربی ، گردشگری خلاق ، نوآوری آموزشی ، توسعه محلی