مطالعه رابطه بین استفاده از فناوری های آموزشی با مشغولیت تحصیلی دانش آموزان مدارس دخترانه دوره متوسطه دوم شهرستان تنکابن

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین استفاده از فناوری های آموزشی و مشغولیت تحصیلی دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهرستان تنکابن انجام شد. با توجه به اهمیت روزافزون فناوری در آموزش و نقش آن در ارتقای کیفیت یادگیری، این تحقیق با رویکرد همبستگی و با استفاده از روش نمونه گیری احتمالی ساده، به بررسی این رابطه پرداخت. مطالعه شامل ۲۰۴ دانش آموز و ۱۰۲ معلم از مدارس دخترانه دوره متوسطه دوم شهرستان تنکابن بود. برای تحلیل داده ها از روش های آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) استفاده شد. نتایج نشان داد که یک رابطه مثبت و معنادار بین استفاده از فناوری آموزشی و مشغولیت تحصیلی دانش آموزان وجود دارد (p < ۰.۰۰۱). ضریب همبستگی بین این دو متغیر ۰.۳۵ گزارش شده است. همچنین، تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که استفاده از فناوری آموزشی به طور معناداری بر مشغولیت تحصیلی تاثیر می گذارد (p < ۰.۰۰۱) و سهم آن در پیش بینی مشغولیت تحصیلی برابر با ۰.۲۸ است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که فناوری آموزشی ابزاری قدرتمند برای بهبود کیفیت آموزش و افزایش انگیزه و یادگیری دانش آموزان است. با این حال، برای بهره مندی کامل از مزایای فناوری، لازم است به جنبه های مختلف آن (از جمله زیرساخت های فناوری، آموزش معلمان و تولید محتوای آموزشی) توجه شود. در نهایت، توجه به عدالت آموزشی و دسترسی برابر به فناوری برای اطمینان از بهره مندی همه دانش آموزان از این مزایا ضروری است.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، مشغولیت تحصیلی ، دانش آموزان ، تنکابن