رابطه بین یادگیری مشارکتی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین یادگیری مشارکتی و پیشرفت تحصیلی در میان دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر رشت است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش، توصیفی از نوع همبستگی محسوب می شود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر رشت در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۱۸۰۰۰ نفر بود که از میان آن ها ۳۸۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بر اساس جنسیت و با استفاده از جدول کرجسی و مورگان انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل دو پرسشنامه استاندارد پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۰) و یادگیری مشارکتی پریتو سابوریت و همکاران (۲۰۲۲) بود. پایایی ابزارها با بهره گیری از ضریب آلفای کرونباخ برای یادگیری مشارکتی و پیشرفت تحصیلی به ترتیب برابر با ۰.۵۵۹ و ۰.۶۵۹ محاسبه شد. داده ها از طریق روش های کتابخانه ای و میدانی جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS۲۶ تحلیل گردید. در تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون برای آزمون فرضیه ها استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین پیشرفت تحصیلی و یادگیری مشارکتی رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی