فناوری اطلاعات و ارتباطات در آموزش و پژوهش

در سال های اخیر فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی رویکردهای یادگیری را دچار تغییر و تحول اساسی کرده است. این تحولات با ورود اینترنت، مضاعف شده و فرایند تدریس و یادگیری را عمیقا تحت تاثیر خود قرار داده است. لذا هدف از انجام این تحقیق که به شیوه توصیفی- تحلیلی انجام شده، بررسی فناوری اطلاعات و ارتباطات در آموزش و پژوهش است. نتایج نشان داد که هدف فناوری اطلاعات دسترسی کاربر به کنجینه دانش بشری است و در اصلاح برای توضیف فناوری هایی به کار می رود که ما را در ضبط، ذخیره سازی، پردازش، بازیابی، انتقال و دریافت اطلاعات یاری می کند و فناوری های مانند رایانه، تلفن، ارتباط از راه دور، انتقال از طریق دورنگار و.... را در بر می گیرد. فناوری اطلاعاتی و ارتباطی به عنوان مکمل نظام آموزشی می تواند بر بهبود فرایند تدریس و تطابق نظام آموزشی با نیازهای یادگیرندگان و جامعه تاثیرگذار باشد. همچنین، این فناوری می تواند تغییراتی از قبیل کوتاه کردن مدت زمان آموزش، توجه به استعدادهای فردی، انفرادی کردن آموزش، ایجاد تنوع در روش های تدریس، بهبود کیفیت تدریس، مقابله با مشکلات آموزش جمعی و مواردی از این قبیل را ایجاد کند. در مجموع یافته ها نشان داد که استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات برای مثال در مدارس مقطع ابتدایی ایران، علی رغم مواجهه با چالش هایی نظیر تفاوت های دسترسی و محدودیت های زیرساختی، دستاوردهای قابل توجهی را به همراه داشته است که نشان دهنده پتانسیل بالای فناوری برای تحول در نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات ، ارتباطات ، آموزش ، پژوهش