نقش تاب آوری در پیشگیری از گرایش نوجوانان و جوانان به اعتیاد

اعتیاد یکی از آسیب های جدی و فراگیر اجتماعی است که نوجوانان و جوانان را به طور ویژه در معرض خطر قرار می دهد. در سال های اخیر، تمرکز پژوهش ها از بررسی صرف عوامل خطر به سوی شناسایی و تقویت عوامل محافظتی معطوف شده است. تاب آوری به عنوان یکی از مولفه های اساسی سلامت روان، می تواند نقش موثری در کاهش گرایش به مصرف مواد ایفا کند. این مقاله با روش مروری – تحلیلی و با اتکا بر منابع علمی معتبر داخلی، به تبیین مفهوم تاب آوری، ویژگی ها و خرده مقیاس های آن پرداخته و نقش این سازه را در پیشگیری از گرایش نوجوانان و جوانان به اعتیاد بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که تقویت مهارت های تاب آوری از جمله مدیریت استرس، تنظیم هیجان، حل مسئله و حمایت اجتماعی، می تواند به عنوان راهبردی موثر در طراحی برنامه های پیشگیرانه و مداخلاتی مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، تاکید بر آموزش و پرورش تاب آوری در نوجوانان و جوانان به ویژه در محیط های آموزشی، خانواده و مراکز سلامت روان، می تواند سهم مهمی در کاهش رفتارهای پرخطر و ارتقای سلامت روان جامعه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، اعتیاد ، نوجوانان و جوانان ، پیشگیری ، سلامت روان ، مواد مخدر