انتقادگری سازنده به مثابه مهارت شناختی-اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی

انتقادگری سازنده، به عنوان یک مهارت شناختی–اجتماعی چندبعدی، نقش مهمی در رشد شناختی، هیجانی و اجتماعی کودکان دوره ابتدایی دارد. هدف این پژوهش بررسی مفهومی و روان شناختی انتقادگری سازنده، تحلیل اهمیت آموزش آن در دوره ابتدایی، ارائه روش های علمی آموزش و بررسی نقش معلم و والدین در پرورش این مهارت است. پژوهش حاضر به صورت مروری–تحلیلی انجام شده و منابع فارسی و انگلیسی معتبر از پایگاه های داده های علمی، بر اساس ارتباط مستقیم با موضوع، به روز بودن و اعتبار علمی، گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهند که آموزش هدفمند انتقادگری سازنده می تواند تفکر انتقادی، خودتنظیمی هیجانی، انعطاف ذهنی و مهارت های اجتماعی کودکان را تقویت کرده و زمینه مشارکت فعال، همدلی و خلاقیت در محیط های یادگیری را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

انتقادگری سازنده ، مهارت شناختی–اجتماعی ، دانش آموز ، مقطع ابتدایی