نقش یادگیری مبتنی بر پژوهش(IBL) در درک و تحلیل متون ادبی فارسی در دوره متوسطه اول

این مقاله به بررسی نقش حیاتی و سازنده ی رویکرد «یادگیری مبتنی بر پژوهش» در غنی سازی فرآیند درک و تحلیل متون ادبی فارسی در دوره ی متوسطه ی اول می پردازد. هدف اصلی، شناسایی و تبیین عواملی است که اجرای موفقیت آمیز این رویکرد را در کلاس های ادبیات تسهیل می کند. تاکید می شود که آموزش سنتی، اغلب مانع از شکل گیری ارتباط فعالانه میان دانش آموز و متن می شود، در حالی که رویکرد پژوهش محور با محوریت دانش آموز، او را به یک کنشگر پویا تبدیل می سازد.عوامل کلیدی موثر بر این نقش عبارت اند از: طراحی فعالیت های پژوهشی متناسب با توانمندی های شناختی این دوره، آموزش مهارت های پرسشگری عمیق، و تسهیل محیطی برای بحث های تفسیری گروهی بر اساس شواهد متنی. نتایج حاصل از تحلیل نظری این رویکرد نشان می دهد که یادگیری مبتنی بر پژوهش، مستقیما به پرورش تفکر انتقادی، توانایی استنتاج معانی پنهان و افزایش میزان لذت خوانش کمک می کند. در نتیجه، این روش، نه تنها عمق درک دانش آموز از ساختار و محتوای ادبیات را افزایش می دهد، بلکه نگرش او را نسبت به ادبیات به عنوان حوزه ای قابل کاوش و تحلیل متحول می سازد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر پژوهش ، تحلیل ادبی ، متون فارسی ، تفکر انتقادی