نقش عکاسی به عنوان ابزار آموزشی و پژوهشی در دانشگاه ها و مدارس؛ از مستندسازی علمی تا پرورش خلاقیت

عکاسی به عنوان یکی از رسانه های دیداری، ظرفیت های گسترده ای در فرآیند آموزش و پژوهش دارد که در بسیاری از نظام های آموزشی کمتر به صورت هدفمند مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش عکاسی به عنوان ابزار آموزشی و پژوهشی در دانشگاه ها و مدارس انجام شده و به تحلیل کارکردهای آن از مستندسازی علمی تا پرورش خلاقیت پرداخته است. این مطالعه از نظر ماهیت، نظری–تحلیلی بوده و با بهره گیری از روش تحلیل مفهومی و مرور منابع علمی مرتبط با آموزش، پژوهش های کیفی و مطالعات بصری انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که عکاسی می تواند به عنوان ابزاری موثر برای تقویت مشاهده ی دقیق، یادگیری فعال و تفکر انتقادی در محیط های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد. همچنین، استفاده از عکاسی در پژوهش های آموزشی و میدانی امکان تولید داده های بصری و مستندسازی فرایندها و موقعیت های آموزشی را فراهم می سازد. نتایج این پژوهش بر ضرورت تغییر نگرش نسبت به عکاسی در نظام های آموزشی، ارتقای سواد بصری و تلفیق آگاهانه ی این رسانه در برنامه های درسی مدارس و دانشگاه ها تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

عکاسی آموزشی ، سواد بصری ، مستندسازی علمی ، پژوهش آموزشی ، خلاقیت