اثربخشی مداخلات مدرسه محور مبتنی بر موسیقی و فعالیت بدنی بر کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان پسر پایه چهارم ابتدایی شهر سنندج

اضطراب امتحان یکی از مشکلات رایج روان شناختی در دانش آموزان دوره ابتدایی است که می تواند تمرکز، یادگیری و عملکرد تحصیلی را تحت تاثیر قرار دهد. به ویژه در پایه چهارم ابتدایی، با افزایش حجم دروس، شدت اضطراب بیشتر می شود. این پژوهش با هدف بررسی و مقایسه تاثیر موسیقی درمانی و فعالیت بدنی منظم بر کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان پسر پایه چهارم شهر سنندج انجام شد. روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و سه گروه (دو گروه آزمایش و یک کنترل) استفاده شد. ۷۵ دانش آموز به صورت تصادفی در سه گروه ۲۵ نفره تقسیم شدند. گروه موسیقی درمانی در جلسات گوش دادن هدایت شده به موسیقی آرام بخش شرکت کرد و گروه فعالیت بدنی برنامه تمرینات هوازی سبک تا متوسط داشتند؛ گروه کنترل برنامه مدرسه را دنبال نمود. مداخلات ۶ هفته، هر هفته ۳ جلسه ۴۵ دقیقه ای اجرا شد. نتایج نشان داد هر دو روش به طور معناداری اضطراب امتحان را کاهش دادند؛ کاهش اضطراب کلی ۶۵ درصد در موسیقی درمانی و ۵۸ درصد در فعالیت بدنی بود. موسیقی درمانی بیشتر مولفه های شناختی اضطراب را کاهش داد و فعالیت بدنی تاثیر بیشتری بر مولفه های فیزیولوژیک داشت. این مداخلات به عنوان راهبردهای موثر مدرسه محور جهت کاهش اضطراب توصیه شدند.

کلیدواژه ها:

اضطراب امتحان ، موسیقی درمانی ، فعالیت بدنی ، دانش آموزان ابتدایی ، پایه چهارم ابتدایی