بررسی رابطه بین یادگیری خودتنظیمی با اشتیاق تحصیلی دانشجویان دانشگاه شمس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین یادگیری خودتنظیمی با اشتیاق تحصیلی دانشجویان دانشگاه شمس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ صورت گرفت. روش این تحقیق از نظر هدف کاربردی، از نظر روش، توصیفی، از نظر سنجش همبستگی و از نظر جمع آوری اطلاعات میدانی(پیمایشی) بود. جامعه آماری در این تحقیق دانشجویان دانشگاه شمس گنبد کاووس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ که به تعداد ۲۴۰۰ نفر می باشند. نمونه آماری این تحقیق در دانشجویان دانشگاه شمس گنبد کاووس در تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵، بر اساس جدول مورگان، ۳۳۱ نفر به دست آمد و با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، پرسشنامه ها در اختیار دانشجویان قرار گرفت. از آزمودنی ها درخواست شد به مجموعه ای از سوالات پاسخ دهند که شامل پرسشنامه های خودتنظیمی بوفارد و همکاران (۱۹۹۵) و پرسشنامه اشتیاق تحصیلی فردریکز و همکاران (۲۰۰۴) بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی، ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین یادگیری خودتنظیمی با اشتیاق تحصیلی دانشجویان دانشگاه شمس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ یک رابطه خطی مثبت، قوی و از نظر آماری بسیار معنادار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری خودتنظیمی ، اشتیاق تحصیلی ، دانشجویان ، دانشگاه شمس گنبد کاووس