مدیریت چالش های آموزشی در مدارس عشایری و روستایی استان خوزستان با بهره گیری از ظرفیت های آموزش الکترونیکی

پراکندگی جغرافیایی و کمبود امکانات زیرساختی در مدارس عشایری و روستایی خوزستان، همواره مانعی جدی در تحقق عدالت آموزشی و دسترسی یکسان به کیفیت یادگیری بوده است. این پژوهش با هدف مدیریت چالش های مذکور و ارتقای سطح سواد دانش آموزان، به بررسی کاربرد ظرفیت های آموزش الکترونیکی می پردازد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و با گردآوری داده های میدانی و اسنادی، مدل های بومی سازی شده یادگیری ترکیبی مورد سنجش قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بهره گیری از سامانه های مدیریت یادگیری و محتوای الکترونیکی تعاملی، نه تنها شکاف آموزشی ناشی از فاصله را ترمیم می کند، بلکه با افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان، منجر به بهبود شاخص های عملکرد تحصیلی شده است. همچنین، تحلیل ها حاکی از آن است که پیاده سازی این فناوری ها نقش بسزایی در کاهش نرخ ترک تحصیل و ایجاد فرصت های برابر آموزشی برای دانش آموزان مناطق صعب العبور ایفا می کند. در نهایت، پیشنهاد می شود با توسعه زیرساخت های اینترنت پایدار و توانمندسازی معلمان بومی، آموزش الکترونیکی به عنوان راهکاری پایدار برای تحول در آموزش مناطق محروم استان نهادینه شود.

کلیدواژه ها:

آموزش الکترونیکی ، عدالت آموزشی ، مدارس عشایری و روستایی ، یادگیری ترکیبی