مقایسه ی اثربخشی بازی درمانی فلورتایم و بازی درمانی گروهی بر مهارت های اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم

اختلال طیف اوتیسم(ASD) با نقایص پایدار در مهارت های اجتماعی شناخته می شود. هدف این پژوهش مقایسه ی اثربخشی دو مداخله ی بازی درمانی فلورتایم و بازی درمانی گروهی بر بهبود مهارت های اجتماعی کودکان مبتلا به اوتیسم شهر کرمانشاه بود. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه ی آماری شامل کودکان ۶ تا ۱۱ ساله ی مبتلا به اوتیسم با شدت خفیف تا متوسط شهر کرمانشاه در سال ۱۴۰۳ بود. ۶۰ کودک به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه ۲۰ نفره (فلورتایم، بازی گروهی و گواه) جایگزین شدند. گروه های آزمایش به ترتیب ۱۲ جلسه ی ۴۵ دقیقه ای و ۶۰ دقیقه ای مداخله دریافت کردند. ابزار پژوهش پرسشنامه ی سنجش مهارت های اجتماعی (TSSA) بود و داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شدند. نتایج نشان داد پس از کنترل اثر پیش آزمون، بین میانگین نمرات پس آزمون مهارت های اجتماعی در سه گروه تفاوت معناداری وجود دارد (p < ۰.۰۰۱). هر دو مداخله در مقایسه با گروه گواه منجر به بهبود مهارت های اجتماعی شدند، اما بازی درمانی فلورتایم به طور معناداری موثرتر از بازی درمانی گروهی عمل کرد. بر اساس یافته ها، بازی درمانی فلورتایم به دلیل ماهیت رابطه محور و پیروی از علاقه ی کودک، می تواند رویکرد موثرتری برای بهبود مهارت های اجتماعی کودکان مبتلا به اوتیسم باشد.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اوتیسم ، بازی درمانی فلورتایم ، بازی درمانی گروهی ، مهارت های اجتماعی