زیست شناسی برای آینده: تبیین الگوی آموزش مبتنی بر شایستگی و چالش های پیش رو

در قرن بیست و یکم، آموزش و پرورش در مقیاس جهانی به عنوان عامل اصلی تضمین کننده توسعه پایدار شناخته شده است و در مفهوم جدید آموزشی که تا سال ۲۰۳۰ توسط اکثر کشورها تعیین شده، فرآیند "ایجاد فرصت برای دریافت آموزش باکیفیت در طول عمر" به عنوان یک وظیفه فوری تعریف شده است. برای این منظور، در کشور ما توجه ویژه ای به بهبود بیشتر روش شناسی تدریس، کاربرد تدریجی اصول فردی سازی در فرآیندهای آموزشی و معرفی فناوری های مدرن اطلاعاتی، ارتباطی و نوآورانه به سیستم آموزشی معطوف شده است. اشکال متنوع تدریس بر اساس رویکرد شایستگی، به کارگیری دانش نظری ارائه شده به دانش آموزان در زندگی روزمره و تطبیق نتایج تضمین شده آموزش با الزامات شایستگی، به عنوان مسائل فوری در نظر گرفته می شوند. آموزش مبتنی بر شایستگی در زیست شناسی، رویکردی انعطاف پذیر و آینده نگر است که می تواند یادگیری را از حفظیات محض به توانایی های واقعی در پژوهش، سیاست گذاری، و ارتباط علمی سوق دهد. این مدل نه تنها برای برخی شاخه های زیست شناسی، بلکه برای تمامی شاخه های علوم زیستی قابل استفاده است.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، توسعه پایدار ، آموزش مبتنی بر شایستگی ، زیست شناسی