آموزش فلسفی کودکان در نظام تعلیم و تربیت

هدف این مقاله بررسی ضرورت و ابعاد گوناگون آموزش فلسفی به کودکان با تاکید بر نقش آن در رشد فکری، اخلاقی و اجتماعی آنان است. آموزش فلسفه به کودکان، به عنوان یک رویکرد نوین در تعلیم و تربیت، تلاش می کند تا تفکر انتقادی، استدلال منطقی و مشارکت گروهی را از سنین پایین در کودکان پرورش دهد. در این پژوهش، با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، به بررسی مفهومی فلسفه برای کودکان، پیشینه این رویکرد در سطح جهانی و داخلی و نگاه به آن از منظر روانشناسی رشد پرداخته شد. همچنین نگاهی به دیدگاه های اسلامی در خصوص تفکر، تعقل و آموزش کودکان صورت گرفت تا امکان برقراری پیوند این رویکرد با فرهنگ و ارزش های دینی جامعه ایرانی بررسی شود. نتایج نشان می دهد که آموزش فلسفی، نه تنها باعث تقویت مهارت های شناختی و شخصیتی کودکان می شود، بلکه با آموزه های دینی نیز همسویی داشته و می تواند به تربیت انسان هایی اندیشمند، مسئول و اخلاق مدار کمک کند. در نهایت، بر لزوم توجه بیشتر نظام آموزشی کشور به این رویکرد و ادغام تدریجی آن در برنامه های درسی تاکید شده است.

کلیدواژه ها:

ماهیت فلسفه ، آموزش فلسفه به کودکان ، فلسفه در تعلیم و تربیت اسلامی