بررسی رابطه بین شایستگی های معلمان در فناوری آموزشی و موفقیت یادگیری دانش آموزان

در عصر دیجیتال، ادغام فناوری در فرآیندهای آموزشی به یک ضرورت اجتناب ناپذیر تبدیل شده است، اما صرف وجود ابزارهای فناورانه تضمین کننده ارتقای کیفیت یادگیری نیست. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و مرور سیستماتیک منابع، به بررسی رابطه عمیق میان «شایستگی های معلمان در فناوری آموزشی» و «موفقیت یادگیری دانش آموزان» می پردازد. هدف اصلی، واکاوی این مسئله است که چگونه ابعاد مختلف صلاحیت حرفه ای معلمان (شامل دانش فنی، پداگوژیک و محتوایی) بر مولفه های موفقیت تحصیلی (شناختی، عاطفی و مهارتی) اثر می گذارد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که رابطه ای مستقیم و معنادار بین سطح سواد دیجیتال تربیتی معلمان و میزان درگیری تحصیلی، انگیزش و یادگیری عمیق دانش آموزان وجود دارد. معلمانی که توانایی تلفیق هوشمندانه فناوری با روش های تدریس فعال را دارند، محیط های یادگیری غنی تری خلق کرده و موفقیت دانش آموزان را تسهیل می کنند. با این حال، چالش هایی نظیر ضعف زیرساخت ها، مقاومت در برابر تغییر و ناکارآمدی دوره های ضمن خدمت، به عنوان موانع اصلی شناسایی شدند. نتیجه گیری نهایی بر لزوم بازنگری در نظام تربیت معلم و گذار از آموزش مهارت های سخت افزاری صرف به سمت توسعه شایستگی های پداگوژیک دیجیتال تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

شایستگی فناوری ، موفقیت یادگیری ، فناوری آموزشی ، دانش فنی-پداگوژیک (TPACK) ، سواد دیجیتال معلم ، پیشرفت تحصیلی