تاثیر به کارگیری هوش مصنوعی مولد بر بهبود یادگیری و خودنظم دهی دانش آموزان

در پی ظهور و گسترش روزافزون هوش مصنوعی مولد (Generative AI)، پارادایم های سنتی آموزش و یادگیری دستخوش تغییرات بنیادینی شده اند. این مقاله به بررسی عمیق نقش تحول آفرین هوش مصنوعی مولد در دو حوزه کلیدی یادگیری دانش آموزان می پردازد: کیفیت و عمق یادگیری، و توسعه مهارت های خودنظم دهی (Self-Regulated Learning - SRL). با تکیه بر مبانی نظری یادگیری شناختی و ساخت گرایی، و با تحلیل سازوکارهای ابزارهای مولد مانند مدل های زبانی بزرگ (LLMs)، این پژوهش نشان می دهد که چگونه این فناوری می تواند مسیری به سوی آموزش شخصی سازی شده، رفع اشکال آنی، و تقویت فرآیندهای نظارتی درونی دانش آموزان فراهم آورد. در کنار تحلیل پتانسیل ها، چالش هایی نظیر وابستگی شناختی، تهدید اصالت کار و شکاف دیجیتالی نیز مورد واکاوی قرار گرفته اند. نتیجه گیری مقاله بر لزوم بازتعریف نقش معلم، طراحی مجدد تکالیف، و تدوین سیاست های حمایتی برای بهره برداری موثر و اخلاقی از این فناوری تاکید دارد تا مسیر یادگیری دانش آموزان به سوی استقلال و عمق بیشتر هدایت شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، یادگیری خودنظم ده ، شخصی سازی یادگیری ، آموزش نوین ، فناوری آموزشی