تاب آوری آموزشی معلمان در مدارس روستایی چندپایه و مقایسه تطبیقی با کشورهای توسعه یافته: ارائه الگوی بومی–کاربردی برای ایران

مدارس روستایی چندپایه با چالش هایی همچون تدریس همزمان چند پایه، کمبود منابع آموزشی و فشارهای شغلی مواجه اند؛ شرایطی که تاب آوری آموزشی معلمان را به عاملی کلیدی در حفظ کیفیت تدریس و پایداری نظام آموزشی بدل می سازد. این پژوهش با هدف مقایسه تطبیقی تاب آوری معلمان در مدارس چندپایه ایران با کشورهای توسعه یافته و ارائه الگویی بومی–کاربردی انجام شد. روش تحقیق مبتنی بر مرور نظام مند منابع علمی و تحلیل سیاست های آموزشی فنلاند، نروژ، استرالیا، کانادا و نیوزیلند بود. یافته ها نشان داد این کشورها با اقداماتی چون دوره های ضمن خدمت هدفمند، گروه های همیار معلم، بهره گیری از فناوری های آموزشی و کمپ های طبیعت محور، تاب آوری فردی و سازمانی معلمان را ارتقا داده اند. بر اساس این تجارب، برای ایران نیز می توان مدلی بومی شامل ماژول های مدیریت استرس، انعطاف پذیری و خودمراقبتی، برگزاری کارگاه ها و کمپ های آموزشی، ایجاد شبکه های همیار و استفاده از فناوری پیشنهاد کرد. نتایج نشان می دهد اجرای چنین مدلی علاوه بر ارتقای سلامت روان و انگیزه معلمان، کیفیت یاددهی–یادگیری را بهبود بخشیده و احتمال ترک خدمت در مدارس روستایی چندپایه را کاهش می دهد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری آموزشی ، مدارس چندپایه ، معلمان روستایی ، مقایسه تطبیقی ، مدل بومی- کاربردی ، آموزش ضمن خدمت