اخلاق پژوهش در عصر هوش مصنوعی: مرز میان خلاقیت انسانی و تولید ماشینی

گسترش شتابان فناوری های هوش مصنوعی، به ویژه در زمینه تولید متن و داده، عرصه پژوهش علمی را با فرصت ها و چالش های تازه روبه رو کرده است. این فناوری می تواند با افزایش سرعت و دقت تحلیل داده ها، به پژوهشگران در مسیر ایده پردازی و نگارش علمی یاری رساند. با این حال، نگرانی هایی جدی درباره اصالت آثار، صداقت پژوهشی و مرز میان خلاقیت انسانی و خروجی ماشینی وجود دارد. هدف این مقاله بررسی ابعاد اخلاق پژوهش در عصر هوش مصنوعی و تبیین چارچوبی مفهومی برای مدیریت این چالش هاست. روش کار مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات علمی و تحلیل انتقادی مطالعات داخلی و بین المللی است. یافته ها نشان می دهد که سه بعد اصلی «خلاقیت انسانی»، «تولید ماشینی» و «اخلاق پژوهش» بیشترین نقش را در شکل دهی به فضای علمی آینده دارند. بر اساس این تحلیل، پیشنهاد می شود سیاست های دانشگاهی روشن، آموزش مسئولانه پژوهشگران و توسعه ابزارهای نظارتی بومی در اولویت قرار گیرد. نوآوری مقاله حاضر در ترکیب تحلیل نظری با ارائه یک چارچوب کاربردی است که می تواند به عنوان راهنما در تصمیم گیری های علمی و سیاست گذاری پژوهشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اخلاق پژوهش ، هوش مصنوعی ، صداقت علمی ، سیاست گذاری دانشگاهی ، خلاقیت پژوهشی