اثر بخشی مهارت های ارتباطی بر روابط بین فردی دانش آموزان دختر متوسطه دوم

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های ارتباطی بر روابط بین فردی دانش آموزان دختر متوسطه دوم انجام شد. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و به لحاظ روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه دهم ناحیه ۲ شهر رشت در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ (۶۳۰ نفر) بود. با کسب مجوزهای لازم و رعایت ملاحظات اخلاقی، ابتدا پرسشنامه روابط بین فردی ماتسون (۱۹۸۳) اجرا شد و ۳۰ نفر که نمره ای یک انحراف معیار کمتر از میانگین داشتند، با رعایت ملاک های ورود و خروج، به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر کدام ۱۵ نفر) جایگزین شدند. پیش آزمون برای هر دو گروه اجرا شد؛ سپس گروه آزمایش آموزش مهارت های ارتباط موثر ویژه نوجوانان را طی ۹ جلسه دریافت کرد و گروه گواه در فهرست انتظار قرار گرفت. پس آزمون در پایان دوره برای هر دو گروه اجرا شد. داده ها با آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره و نرم افزار SPSS-۲۱ تحلیل گردید. نتایج نشان داد آموزش مهارت های ارتباطی تاثیر معناداری بر بهبود روابط بین فردی دانش آموزان داشت (۰۵/۰>P). تقویت این مهارت ها موجب کاهش تعارضات، افزایش همدلی، تاب آوری و ارتقای سلامت روان نوجوانان شد. بنابراین، گنجاندن آموزش مهارت های ارتباطی در برنامه های درسی و فعالیت های مدارس می تواند راهبردی موثر برای رشد اجتماعی و عاطفی دختران باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، روابط بین فردی ، دانش آموزان دختر