تاثیر هوش مصنوعی بر فرهنگ کار در ایران: یک مطالعه مروری

هدف پژوهش: این مطالعه به تحلیل آثار هوش مصنوعی بر فرهنگ کاری در ایران می پردازد. هدف اساسی پژوهش، بررسی تاثیرات بهره گیری از هوش مصنوعی بر فرهنگ کار در محیط های کاری ایران بود تا چالش ها و فرصت های ناشی از این تحولات فناوری شناسایی گردد. روش پژوهش: روش تحقیق این مقاله، بررسی کتابخانه ای است که منابع علمی معتبر داخلی و خارجی را گردآوری و تحلیل کرده است. مقالات پژوهشی و منابع اینترنتی معتبر به عنوان داده های تحقیقاتی به کار رفته اند. معیارهای انتخاب منابع شامل ارتباط با موضوع فرهنگ کار و اعتبار علمی آن ها است. یافته ها: یافته ها نشان می دهند که هوش مصنوعی می تواند به طور هم زمان هویت های شغلی که بر ثبات و تجربه تکیه دارند را تضعیف کرده و همچنین فرصت هایی برای بازتعریف نقش های شغلی و تاکید بر وظایف استراتژیک تر فراهم کند. در سازمان های ایرانی که تعاملات غیررسمی و همیاری تیمی اهمیت زیادی دارد، به کارگیری هوش مصنوعی ممکن است موجب افت کیفیت ارتباطات انسانی و آسیب به سرمایه اجتماعی گردد. از سویی دیگر، درصورتی که هوش مصنوعی در چارچوب رهبری انسانی و مشارکتی مورداستفاده قرار گیرد، می تواند به افزایش اعتمادسازمانی و مسئولیت پذیری مدیریتی یاری رساند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که اثر هوش مصنوعی بر فرهنگ کار در ایران صرفا به عنوان یک ابزار تکنولوژیک نیست، بلکه نقش کلیدی در بازتعریف ارزش ها، هویت های شغلی و تعاملات سازمانی ایفا می کند. کاربرد موثر هوش مصنوعی مستلزم توجه هم زمان به ابعاد فرهنگی و انسانی این تکنولوژی است تا سازمان ها بتوانند با مدیریت صحیح تغییرات، فرصت های تازه ای برای ارتقای عملکرد و فرهنگ سازمانی به وجود آورند.

کلیدواژه ها:

ایران ، تغییرات فرهنگی ، فرهنگ کار ، هوش مصنوعی ، هویت شغلی