مشاوره فلسفی به مثابه رویکردی معنابخش

بحران معنا از چالش های بنیادین در عصر حاضر است، و فلسفه می تواند برای پاسخ به این خلا وجودی به یاری انسان ها بیاید. مشاوره فلسفی رویکردی جدید از جنبش کاربست فلسفی است، که بر پرورش «خرد» برای زندگی بهتر تاکید دارد. این مقاله با خوانشی نو از مشاوره فلسفی، درصدد نشان دادن ظرفیت معنابخشی آن است. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر رویکرد توصیفی–تحلیلی است. در مشاوره فلسفی تلاش می شود که مراجع از منظری منتقدانه و فلسفی، خود را واکاوی کرده و جهان بینی و انسجام در نظام باورهای خویش را مورد ارزیابی قرار دهد، تا از این رهگذر بتواند به زندگی معنادار و شکوفا دست یابد. مشاوره فلسفی با ماهیت ترکیبی خود، در پیوند با روان شناسی و فلسفه به عنوان روشی مکمل و نه جایگزین دیگر روش های حوزه سلامت روان مطرح است. این رویکرد با بهره گیری از ابزارهایی نظیر پرسش گری هدفمند و گفت وگوی سقراطی، درجریان فرآیندی مشارکتی که بر فلسفه ورزی مشترک میان مشاور و مراجع استوار است، فرد را به سمت خودتشخیصی و خودراهبری سوق می دهد. از این رو بر اساس یافته های مطالعه می توان نتیجه گرفت مشاوره فلسفی با مجهز کردن افراد به ابزارهای فلسفی، خودشناسی و بازسازی نظام ارزشی، ظرفیت پیشگیری از آسیب هایی نظیر بی معنایی، بحران های هویتی و توسعه جهان بینی فرد را داراست. بدین ترتیب، مشاوره فلسفی را می توان به عنوان مدلی کارآمد در معنابخشی و ارتقای تاب آوری در سطح فردی و اجتماعی مطرح کرد.

کلیدواژه ها:

جهان بینی ، فلسفه ورزی ، مشاوره فلسفی ، معنابخشی