اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر فرانگرانی در نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر فرانگرانی در نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی صورت گرفت. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه در ناحیه یک آموزش و پرورش شهر کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ می باشند. نمونه پژوهش حاضر شامل ۳۰ نفر (گروه آزمایش ۱۵ نفر و کنترل ۱۵ نفر) بودند که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های اضطراب اجتماعی، پرسشنامه فرانگرانی استفاده شد. گروه آزمایش ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (هیز، ۲۰۱۰؛ ترجمه ایزدی و عابدی، ۱۳۹۲) دریافت کردند. اما گروه کنترل بدون مداخله باقی ماند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره (ANCOVA) استفاده شد. که برای این منظور از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۲ بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که ارائه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب کاهش فرانگرانی (۰۱/۰(P) در نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی در مقایسه با گروه کنترل شد. باتوجه به نتایج به دست آمده می توان بیان کرد این درمان می تواند به عنوان گزینه مطلوب درمانی/ آموزشی برای کاهش بر فرانگرانی در نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی بوده و از سوی مشاوران و روانشناسان مراکز درمانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اختلال اضطراب اجتماعی ، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، فرانگرانی