واکاوی واکنش های معنوی فرزندان بزرگسال دارای طلاق والدینی: یک مطالعه پدیدارشناسی

طلاق یکی از عوامل ایجادکننده اختلال و آشفتگی در زندگی انسان ها است که در هنگام وقوع افراد مختلف از جمله فرزندان را درگیر می کند. این پژوهش با هدف شناسایی واکنش های معنوی فرزندان بزرگسال دارای طلاق والدینی انجام شد. روش پژوهش حاضر کاربردی و از نوع کیفی پدیدارشناسی تفسیری می باشد. جامعه این پژوهش شامل فرزندان بزرگسال طلاق در شهر تهران در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. نمونه گیری به صورت هدفمند و تا مرز اشباع داده ها و نهایتا انتخاب ۱۵ نفر ادامه یافت. شرکت کنندگان مورد مصاحبه های نیمه ساختار یافته قرار گرفتند. به منظور تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون کلایزی استفاده شد. تحلیل داده ها منجر به شناسایی ۲۲ مفهوم اولیه، ۶ مضمون فرعی و ۲ مضمون اصلی شد. مضمون اصلی اول رشد معنوی فرزندان طلاق شامل (تکیه به باورهای دینی، توسل و عفو و بخشش) و مضمون اصلی دوم انفصال معنوی فرزندان طلاق شامل (گسست در باورهای دینی، عواطف و رفتارهای دینی) بود. یافته های پژوهش حاضر می تواند تبیین مهمی جهت شناخت چالش های معنوی این فرزندان و مسیرهایی که نیاز به بازنگری و یا حتی بازتعریفی در این حیطه دارند، باشد. همچنین به نظر می رسد باتوجه به افزایش پدیده طلاق در جامعه ایران، معنویت به عنوان راهبردی مساله محور می تواند در جهت مقابله کارآمد طلاق عمل نماید.

کلیدواژه ها:

فرزندان بزرگسال ، طلاق والدینی ، واکنش های معنوی