اخلاق رسانه ای در آینه تاریخ بیهقی؛ تحلیلی تطبیقی تاریخ بیهقی با اصول اخلاق اسلامی در رادیو

این پژوهش با رویکردی تحلیلی-تطبیقی و بهره گیری از روش تحلیل محتوای کیفی به دنبال واکاوی اشتراکات و افتراقات اصول اخلاقی در دو بستر متفاوت تاریخ نگاری کلاسیک ایرانی تاریخ بیهقی و رسانه شنیداری مدرن رادیو است. مسئله اصلی پژوهش، چگونگی بهره گیری از میراث اخلاقی بیهقی برای بومی سازی کدهای اخلاقی در رادیوی ایران است. دلیل انتخاب رادیو در این پژوهش قرابت ماهوی آن با سبک روایی و قل محور تاریخ بیهقی است که بر پایه شنیده ها و روایت گری استوار است. یافته ها نشان می دهد که اصولی همچون تثبت در خبر صحت سنجی، انصاف در روایت به جای بی طرفی مطلق و صراحت بیان (شفافیت) در هر دو حوزه مشترک اند؛ با این حال در مقوله حریم خصوصی رویکرد بیهقی که گاه به افشای خلوت قدرتمندان برای عبرت آموزی می پردازد با اصول اخلاقی مدرن رادیو که بر حفظ حریم شخصی تاکید دارد تفاوت هایی ظریف دارد. نتیجه پژوهش الگویی را پیشنهاد می دهد که در آن رادیو می تواند از وسواس منبع شناسی بیهقی به عنوان الگویی برای اعتمادسازی در عصر اخبار جعلی استفاده کند.

کلیدواژه ها:

اخلاق رسانه ای ، تاریخ بیهقی ، رادیو ، روایتگری ، تحلیل تطبیقی