صور و اسباب تاکید در شعر معاصر با تکیه بر اشعار فروغ فرخزاد

تاکید یکی از سازوکارهای زبانی برجسته سازی موضوعات یا مفاهیم در آثار ادبی به شمار می رود. این پژوهش به بررسی انواع تاکید و نحوه بهره گیری از آن در دو دفتر آخر فروغ فرخزاد پرداخته است. هدف این تحقیق، شناسایی شیوه های به کارگیری تاکید در اشعار فروغ و تعیین نوع تاکیدی است که بیشترین بسامد را در آثار او داشته است. روش پژوهش، استقرایی و مبتنی بر اسناد کتابخانه ای است. نتایج نشان می دهد که فروغ فرخزاد برای برجسته سازی اشعار خود از انواع تاکید عام و خاص بهره برده است. در میان انواع تاکید، عام تکرار به عنوان مهم ترین شگرد در شعر او شناخته شده و در بخش تاکید خاص تاکید جمله بیشترین کاربرد را داشته است. همچنین، از عوامل بلاغی نظیر تشبیه، استعاره، تشخیص، نماد، پرسش بلاغی و متناقض نما برای تقویت تاکید در اشعارش بهره گرفته است.

کلیدواژه ها:

تاکید ، شعر معاصر ، فروغ فرخزاد ، بلاغت ، دستور زبان