تحلیل روایت شناسی رمان خورشید همچنان می درخشد ارنست همینگوی بر اساس نظریه ژرار ژنت

رمان خورشید همچنان می درخشد اثر ارنست همینگوی یکی از آثار برجسته ادبیات مدرن است که با بهره گیری از روایت اول شخص تجربه های نسل گمشده پس از جنگ جهانی اول را به تصویر می کشد. این مقاله با تکیه بر نظریه روایت شناسی ژرار ژنت به تحلیل ساختاری روایی این اثر می پردازد. در چارچوب نظری ژنت، مولفه های چون نظم، تداوم، بسامد، کانون سازی و سطوح روایت مورد بررسی قرار گرفته اند. تحلیل روایت نشان می دهد که همینگوی با اختلال در نظم زمانی، تکرار، موقعیت های احساسی و کانون سازی محدود از دید شخصیت جیک بارنز، روایتی چندلایه و منسجم خلق کرده است. همچنین، ارجاع های فرهنگی و تاریخی در متن زمینه ای برای بررسی بینامتنیت و ترامتنیت فراهم می آورد. در نهایت مقاله نشان می دهد که همینگوی با بهره گیری از عناصر روایی پیچیده موفق به خلق اثری شده است که هم از نظر ساختار و هم از نظر معنا، واجد ارزش های ادبی و فرهنگی عمیقی است.

کلیدواژه ها:

ارنست همینگوی ، خورشید همچنان می درخشد ، روایت شناسی ، ژرار ژنت