رویکرد روان درمانی بوعلی سینا و چالشهای دراماتراپیستهای امروز (یک مطالعه کیفی)

مقدمه و هدف: دراماتراپی یک رویکرد درمانی موثر برای عارضه های روانی و عاطفی است که از تکنیک ها و روش های شناختی و عملی برگرفته از تئاتر و روانشناسی بهره می برد. پیشینه ی این رویکرد در فرهنگ ایران سابقه ای کهن دارد؛ چنانکه داستان درمان شاهزاده ی مالیخولیایی توسط بوعلی سینا با استفاده از نقش آفرینی یکی از نمونه های اولیه ی کاربرد عملی دراماتراپی در تاریخ طب ایران محسوب می شود. دراماتراپیست ها در اتاق درمان ممکن است با چالش هایی مواجه شوند که بررسی و مدیریت آن ها از اهمیت بالایی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی این چالش ها و شناسایی موانع موجود در پروسه درمان انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه کیفی با روش تحلیل محتوای قراردادی است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دراماتراپیست های شاغل در سراسر ایران گردآوری شدند. از میان جامعه پژوهش ۸۰ نفر، تعداد ۱۵ نفر به صورت تصادفی و هدف مند و به روش میدانی پس از رسیدن به اشباع اطلاعات انتخاب شدند. پس از پیاده سازی مصاحبه ها، داده ها بر اساس روش آنالیزگرانهایم و لاندمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: تحلیل داده ها منجر به شناسایی ۱۰ مضمون اصلی و ۲۰ مضمون فرعی شد. مضامین اصلی شامل کمبود امکانات، آگاهی مراجعان، عدم صداقت مراجعان، ریزش نفرات، مقاومت مراجع، انتقال متقابل، مشکلات اقتصادی، دانش و توانمندی دراماتراپیست، بین رشته ای بودن دراماتراپی و عدم حمایت بیمه بودند. نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر نشان می دهند که چالش های دراماتراپیست ها به عوامل متعددی وابسته است که بر یکدیگر تاثیر گذاشته و فرآیند درمان را تحت الشعاع قرار می دهند. برای توسعه این رویکرد درمانی افزایش آگاهی عمومی، ارتقای مهارت های تخصصی درمانگران و حمایت های ساختاری از این روش درمانی ضروری است. علاوه بر این توسعه امکانات محیطی و پوشش بیمه ای می تواند به اثربخشی بیشتر این شیوه درمانی کمک کند.

کلیدواژه ها:

بوعلی سینا ، چالش دراماتراپیست ، روان درمانی