بررسی نقش محیط مدرسه و روابط همسالان بر مشکلات سلوکی کودکان و نوجوانان

اختلال اضطراب اجتماعی یکی از شایع ترین اختلالات اضطرابی است که با ترس مداوم از ارزیابی منفی دیگران و اجتناب از موقعیت های اجتماعی همراه است. شواهد پژوهشی نشان می دهد که تداوم این اختلال صرفا ناشی از نشانه های فیزیولوژیک نیست بلکه به طور اساسی با الگوهای پردازش شناختی ناکارآمد ارتباط دارد. هدف مقاله مروری روایی حاضر بررسی نقش سوگیری تفسیر در تداوم اختلال اضطراب اجتماعی و تبیین این سازوکار در چارچوب دیدگاه های شناختی است. در این مطالعه با استفاده از رویکرد مروری، روایی پژوهش های مرتبط در بازه زمانی ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۵ (۱۳۸۰ تا ۱۴۰۴) از پایگاه های معتبر علمی داخلی و خارجی مورد بررسی قرار گرفتند. مقالات با دسترسی کامل که به بررسی سوگیری تفسیر در اضطراب اجتماعی پرداخته بودند انتخاب و داده ها به صورت کیفی استخراج و ترکیب شدند. یافته های مرور نشان داد که افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی در مواجهه با موقعیت های اجتماعی مبهم تمایل بیشتری به تفسیرهای منفی تهدیدآمیز و خودارجاع دارند. این الگوی تفسیری ناکارآمد با افزایش اضطراب، تقویت رفتارهای اجتنابی و استفاده از رفتارهای ایمنی همراه است و از این طریق به تداوم و پایداری اختلال منجر می شود. در مجموع نتایج این مقاله نشان می دهد که سوگیری تفسیر یکی از عوامل مرکزی در تداوم اختلال اضطراب اجتماعی است و توجه به اصلاح این سوگیری می تواند نقش مهمی در درک بهتر سازوکارهای این اختلال و طراحی مداخلات درمانی موثر ایفا کند.

کلیدواژه ها:

مشکلات سلوکی ، محیط مدرسه ، روابط همسالان