اثربخشی رویکردهای یادگیری فعال در برنامه آموزشی مجازی و حضوری‎ ‎

پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه اثربخشی رویکردهای یادگیری فعال در دو محیط آموزشی مجازی و حضوری انجام شده است. در عصر تحول دیجیتال و به ویژه پس از تجربه همه گیری کرونا، شناخت کارآمدی روش های یادگیری فعال در بسترهای مختلف آموزشی به یک ضرورت انکارناپذیر تبدیل شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای شامل مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی منتشرشده در سال های اخیر صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که رویکردهای یادگیری فعال در هر دو محیط حضوری و مجازی می توانند تاثیر مثبت و معناداری بر یادگیری دانش آموزان داشته باشند، اما میزان اثربخشی آن ها تحت تاثیر عواملی مانند کیفیت طراحی آموزشی، آمادگی فناورانه، تعامل معلم-دانش آموز و زیرساخت های موجود است. یادگیری ترکیبی (Blended Learning) به عنوان رویکرد بهینه معرفی شده است که نقاط قوت هر دو محیط را تلفیق می کند. بر پایه این یافته ها، مقاله بر لزوم طراحی هدفمند فعالیت های یادگیری فعال متناسب با بستر آموزشی و سرمایه گذاری بر توانمندسازی معلمان در کاربست روش های فعال در هر دو محیط تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، آموزش مجازی ، آموزش حضوری ، اثربخشی آموزشی ، روش های تدریس