پیش بینی تنظیم هیجانی کودکان مبتلا به ناتوانی های یادگیری بر اساس سبک های دلبستگی و حمایت اجتماعی

هدف از انجام این تحقیق پیش بینی تنظیم هیجانی کودکان مبتلا به ناتوانی های یادگیری بر اساس سبک های دلبستگی و حمایت اجتماعی بود. با توجه به اینکه محقق از نتایج تحقیق به صورت مستقیم می تواند استفاده کند، لذا تحقیق از منظر هدف کاربردی بود. علاوه بر این، داده های این تحقیق همگی عینی (کمی) بود و لذا از منظر ماهیت نیز تحقیق کمی بود. از نظر روش اجرا هم تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه کودکان مبتلا به ناتوانی های یادگیری بود. با توجه به اینکه آمار دقیقی از سازمان بهزیستی در خصوص تعداد دقیق کودکان مبتلا به ناتوانی های یادگیری نبود لذا با استناد به فرمول کوکران ماکسیمم حجم نمونه یعنی تعداد ۳۸۴ نفر آزمودنی با استفاده از روش نمونه گیری غیرتصادفی دردسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات مقیاس سبک های دلبستگی هازن وشاور (۱۹۸۷)، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گراس و جان (۲۰۰۳) و پرسشنامه حمایت اجتماعی واکس و همکاران (۱۹۸۶) بودند. یافته ها حاکی از آن بودند که مدل رگرسیون خطی نیز تایید شد و فرضیه اصلی پژوهش مبنی بر پیش بینی تنظیم هیجانی کودکان مبتلا به ناتوانی های یادگیری بر اساس سبک های دلبستگی و حمایت اجتماعی تایید شد (sig<۰.۰۵). در نهایت با توجه به نتایج تحقیق توجه به نیازها و احساسات کودکان، ارتقاء مهارت های ارتباطی، تقویت احساس اعتماد و امنیت، تشویق به همکاری و همبستگی، ارائه حمایت و راهنمایی، اهمیت تقویت روابط خانوادگی و ادغام برنامه های آموزشی و پشتیبانی مدرسه در راستای توسعه و بهبود سبک های دلبستگی و حمایت اجتماعی کودکان مبتلا به ناتوانی های یادگیری پیشنهاد می شوند.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجانی ، کودکان مبتلا به ناتوانی های یادگیری ، سبک های دلبستگی ، حمایت اجتماعی