واکاوی تجارب زیسته معلمان از به کارگیری نمایش عروسکی برای پرورش شایستگی های اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف واکاوی تجارب زیسته معلمان مقطع ابتدایی از به کارگیری نمایش عروسکی در پرورش شایستگی های اجتماعی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی صورت گرفت. مشارکت کنندگان پژوهش شامل ۱۲ معلم ابتدایی بودند که با استفاده از نمونه گیری هدفمند و بر اساس تجربه عملی در استفاده از نمایش عروسکی انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل پدیدارشناختی کلایزی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج تحلیل داده ها منجر به استخراج پنج مضمون اصلی شامل «نمایش عروسکی به مثابه میانجی ارتباطی و فضای امن بیان هیجان ها»، «یادگیری اجتماعی مبتنی بر نقش آفرینی و مدل سازی رفتاری»، «تحول در شایستگی های اجتماعی دانش آموزان»، «چالش های اجرایی و محدودیت های ساختاری در محیط کلاس» و «دوگانگی تجربه معلمان (اثربخشی در برابر بی اثربخشی)» گردید. یافته ها نشان داد نمایش عروسکی می تواند به عنوان ابزاری موثر در تقویت همدلی، همکاری، حل تعارض و مهارت های ارتباطی دانش آموزان عمل کند، هرچند اثربخشی آن به شرایط کلاس، مهارت معلم و نحوه طراحی فعالیت وابسته است. در مجموع، نمایش عروسکی به عنوان یک رویکرد آموزشی تعاملی، ظرفیت بالایی برای توسعه شایستگی های اجتماعی در دوره ابتدایی دارد، اما نیازمند برنامه ریزی هدفمند و مدیریت آموزشی مناسب است.

کلیدواژه ها:

نمایش عروسکی ، شایستگی های اجتماعی ، تجارب زیسته ، پدیدارشناسی ، آموزش ابتدایی.