نقش miRNAs در سلول های دیابتی

دیابت یکی از مهم ترین بیماری های متابولیک جهان است که با اختلال در ترشح یا عملکرد انسولین شناخته می شود. در سال های اخیر miRNAs به عنوان تنظیم کننده های کلیدی بیان ژن شناخته شده اند که در بسیاری از فرآیندهای سلولی شامل تمایز، تکثیر، آپوپتوز، التهاب و متابولیسم نقش دارند. تغییر در بیان miRNAs می تواند در ایجاد دیابت نوع ۱، دیابت نوع ۲ و همچنین عوارض مزمن دیابت دخیل باشد.miRNAs به عنوان گروهی از RNAهای کوچک غیرکدکننده (ncRNAs)، با اتصال به mRNAهای هدف، بیان ژن ها را پس از رونویسی مهار کرده، و بدین ترتیب نقش مهمی در تنظیم بیان ژن ها ایفا می کنند. در سال های اخیر miRNAs به عنوان عاملان اصلی در پاتوژنز دیابت و عوارض آن معرفی شده اند. مطالعات نشان داده اند که تغییر در الگوی بیان این مولکول ها نقش کلیدی در شروع و پیشرفت دیابت ایفا می کند. یافته ها نشان می دهند که نامنظمی در بیان miRNAها مستقیما بر توده سلول های β پانکراس، حساسیت بافت های هدف به انسولین، و بروز عوارضی نظیر رتینوپاتی و نفروپاتی تاثیر می گذارد. برخی از این مولکول ها با کاهش بیان و برخی با افزایش بیان، منجر به اختلال در هموستاز گلوکز می شوند. همچنین، شناسایی این مولکول ها در سرم و پلاسما می تواند به عنوان نشانگرهای زیستی غیرتهاجمی برای تشخیص زودهنگام بیماری عمل کند. این مطالعه با هدف بررسی اثرات متقابل miRNAs بر بیان ژن ها و پیامدهای سلولی ناشی از آن ها در شرایط هایپرگلیسمی انجام شده است.

کلیدواژه ها:

دیابت ، miRNAs ، بیان ژن ، مقاومت به انسولین ، نشانگر زیستی