مرمت شهری رویکردی برای باز زنده سازی بناهای تاریخی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 39

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

PSHCONF32_198

تاریخ نمایه سازی: 9 تیر 1405

چکیده مقاله:

فرسودگی بافت ها و بناهای تاریخی یکی از مهم ترین چالش های شهرهای معاصر به شمار می رود که می تواند موجب کاهش کیفیت محیط شهری، تضعیف هویت فرهنگی و از بین رفتن خاطرات جمعی شود. در این میان، مرمت شهری به عنوان رویکردی موثر در جهت حفاظت، احیا و باززنده سازی فضاهای تاریخی مطرح شده است. مرمت شهری تنها به مداخلات کالبدی محدود نمی شود، بلکه ابعاد اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و عملکردی شهر را نیز در بر می گیرد و تلاش می کند ضمن حفظ ارزش های تاریخی، شرایط لازم برای پاسخ گویی به نیازهای معاصر را فراهم سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی مفهوم مرمت شهری و تبیین نقش باززنده سازی در احیای بناها و بافت های تاریخی انجام شده است. در این راستا، مبانی نظری مرمت شهری، دیدگاه نظریه پردازان، منشورها و رویکردهای مختلف مداخله در بافت های تاریخی مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین، مفاهیمی همچون نوسازی، بهسازی، بازسازی و باززنده سازی و تفاوت های میان آن ها تبیین شده و جایگاه باززنده سازی به عنوان رویکردی پویا و جامع در فرآیند احیای شهری مورد توجه قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که باززنده سازی، با تاکید بر حفظ هویت تاریخی و ایجاد کارکردهای جدید، می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت محیط شهری، افزایش سرزندگی فضاها، تقویت حس تعلق شهروندان و توسعه گردشگری شهری ایفا کند. همچنین، موفقیت فرآیند مرمت شهری نیازمند برنامه ریزی جامع، مشارکت اجتماعی و توجه همزمان به ارزش های کالبدی و غیرکالبدی بافت های تاریخی است. در نهایت، می توان بیان کرد که مرمت و باززنده سازی بناهای تاریخی، علاوه بر حفاظت از میراث فرهنگی، راهکاری موثر برای دستیابی به توسعه پایدار شهری و حفظ هویت شهرها در برابر تحولات معاصر محسوب می شود. در نهایت، مرمت و باززنده سازی شهری زمانی می تواند به نتایج مطلوب دست یابد که میان حفاظت از ارزش های تاریخی و نیازهای زندگی معاصر تعادل برقرار شود. توجه به هویت فرهنگی، استفاده از روش های اصولی مداخله و بهره گیری از برنامه ریزی جامع، می تواند زمینه حفظ پایداری بافت های تاریخی و انتقال ارزش های فرهنگی به نسل های آینده را فراهم کند. از این رو، باززنده سازی نه تنها ابزاری برای حفاظت از گذشته، بلکه رویکردی موثر در جهت خلق فضاهای شهری پویا، زنده و هماهنگ با تحولات امروز محسوب می شود.

نویسندگان

وحید جاویدمهر

-مدرس، گروه شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون، فارس، ایران،

ریحانه شجاعی

۲-دانشجوی کارشناسی، رشته مهندسی شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون، فارس، ایران

مهسا کاویانی

دانشجوی کارشناسی، رشته مهندسی شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون، فارس، ایران،