چالش ها و فرصت های آموزش ترکیبی (ترکیب حضوری و مجازی) در دوران پس از جنگ

آموزش ترکیبی به عنوان رویکردی نوین در نظام های تعلیم و تربیت، با تلفیق آموزش حضوری و مجازی، تلاش می کند ضمن حفظ تعامل انسانی، از ظرفیت های فناوری برای بهبود کیفیت یادگیری بهره برداری کند. پژوهش حاضر که با همکاری **علی لطیفی پور، نرگس کاشفی، حمید ذبیحی و زهرا علیخانی** انجام شده، با هدف بررسی چالش ها و فرصت های آموزش ترکیبی در دوران پس از جنگ، با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و مرور پژوهش های پیشین صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که مهم ترین چالش های این نوع آموزش شامل کمبود زیرساخت های فنی، ضعف مهارت های دیجیتال کادر آموزشی، نابرابری در دسترسی دانش آموزان، کاهش تعامل عاطفی و افزایش حجم کاری معلمان است. در مقابل، فرصت هایی چون انعطاف پذیری آموزشی، تقویت یادگیری خودراهبر، ارتقای سواد رسانه ای و امکان ضبط و بازبینی محتوای آموزشی از مزایای این رویکرد به شمار می رود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که با فراهم سازی زیرساخت های مناسب، توانمندسازی معلمان و برنامه ریزی دقیق، آموزش ترکیبی می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت آموزش و کاهش آسیب های ناشی از بحران هایی چون جنگ ایفا کند.

کلیدواژه ها:

آموزش ترکیبی ، چالش ها ، فرصت ها ، پساجنگ ، فناوری آموزشی ، زیرساخت های مجازی