روش های تحقیق در رسانه در عصر دیجیتال، داده های عظیم و هوش مصنوعی: چارچوبی جامع برای تحلیل شش خانواده روش شناختی، چالش های شفافیت و تکرارپذیری، و راهبردهای ارتقای کیفیت و اخلاق
محل انتشار: سومین کنفرانس ملی مدیریت رسانه و علوم ارتباطات
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 113
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MEDIACS03_012
تاریخ نمایه سازی: 9 تیر 1405
چکیده مقاله:
روش های تحقیق در رسانه در عصر دیجیتال، پلتفرم های اجتماعی، داده های عظیم و هوش مصنوعی دستخوش تحولات بنیادین و تنوع بی سابقه ای شده اند و از روش های کمی سنتی و کیفی کلاسیک تا روش های دیجیتال و محاسباتی، روش های ترکیبی و چندروشی، روش های مشارکتی و کنش پژوهانه، و روش های فراتحلیل و سنتز را در بر می گیرند. این مقاله با مرور نظام مند پیشینه، تحلیل شش خانواده روش شناختی و واکاوی داده های تجربی معتبر، به ارزیابی تنوع، نقاط قوت و ضعف، فرصت ها و چالش های روش های تحقیق در رسانه می پردازد. یافته های مبتنی بر تحلیل ۱,۰۰۰ مقاله از ۱۰ مجله برتر، ۲۰۰ مقاله تصادفی، ۵۰ مطالعه ی داده های عظیم، ۱۰۰ مقاله کیفی، ۲۰۰ مقاله با روش ترکیبی، ۱۰۰ مرور نظام مند، ۱۰۰ پروژه ی کنش پژوهی، ۱۰۰ پروژه ی داده های عظیم، ۵۰۰ برنامه ی تحصیلات تکمیلی و ۲,۰۰۰ پژوهشگر از انجمن بین المللی ارتباطات نشان می دهد ۴۸ درصد مقالات از روش های کمی، ۳۲ درصد از روش های کیفی، ۱۲ درصد از روش های ترکیبی و ۸ درصد از روش های دیجیتال استفاده می کنند و سهم روش های ترکیبی از ۸ درصد در سال ۲۰۰۰ به ۱۸ درصد در سال ۲۰۱۵ افزایش یافته است. شفافیت و تکرارپذیری به طور کلی پایین است: تنها ۴۲ درصد از مقالات روش شناسی را شفاف گزارش کرده اند و در روش های دیجیتال، تنها ۱۶ درصد داده ها و کدها را به اشتراک گذاشته اند. کیفیت پژوهش های کیفی با میانگین ۳.۸ معیار از ۸ در هر مقاله نیازمند بهبود است. در روش های ترکیبی، ۴۲ درصد از مقالات اصول یکپارچگی داده ها را رعایت کرده اند. در مرورهای نظام مند، تنها ۵۲ درصد از بیانیه ی PRISMA پیروی می کنند. در روش های مشارکتی، ۵۲ درصد از پروژه ها به اهداف تغییر دست یافته اند. ۲۸ درصد از پژوهشگران به دلیل محدودیت های روش شناختی، تغییر روش یا پرسش داده اند و ۵۶ درصد خواستار آموزش بیشتر در روش های نوین هستند. نتیجه گیری اصلی آن است که روش های تحقیق در رسانه نیازمند بازنگری نظام مند در سطوح فردی، سازمانی و نهادی و ارتقای شفافیت، تکرارپذیری، کیفیت، اخلاق و آموزش است. پیشنهادهای مقاله در سه دسته ی نظری شامل بازتعریف روش شناسی و مدل سه سطحی شایستگی، روش شناختی شامل چارچوب استاندارد گزارش دهی و روش های ترکیبی پیشرفته، و کاربردی-سیاستی شامل بازنگری برنامه های درسی، آموزش مستمر، دستورالعمل های اخلاقی، الزام به شفافیت و تکرارپذیری، و سرمایه گذاری در زیرساخت ها ارائه شده اند.
کلیدواژه ها:
روش های تحقیق رسانه ، روش های ترکیبی ، داده های عظیم ، شفافیت ، تکرارپذیری ، اخلاق پژوهش ، روش های دیجیتال ، فراتحلیل
نویسندگان
علیرضا محمودی فرد
دکترای حرفه ای هوش مصنوعی و مدرس دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران
سید محمدرضا حسینی علی آباد
استاد دانشگاه های ملی و بین المللی، گروه مجموعه مدیریت، علوم پایه و مهندسی