پیشینه علم روانشناسی در ایران

مقاله ی حاضر به بررسی پیشینه ی علم روانشناسی در ایران می پردازد. این بررسی از ریشه های فلسفی و عرفانی این دانش در تمدن ایرانی-اسلامی آغاز می شود و سپس سیر تحول آن را به عنوان یک رشته ی علمی مدرن و دانشگاهی دنبال می کند. در این مسیر، به نقش شخصیت های کلیدی، تاثیر ترجمه های اولیه، شکل گیری اولین موسسات آموزشی و پژوهشی، و چالش های پیش روی این رشته در بستر فرهنگی و اجتماعی ایران پرداخته می شود. هدف این مقاله، ارائه ی تصویری جامع از چگونگی ورود، رشد و نهادینه شدن روانشناسی در ایران، از دوران باستان تا دوره ی معاصر است. یافته ها نشان می دهد که روانشناسی در ایران، بر خلاف تصور رایج، ریشه ای عمیق در سنت فلسفی و عرفانی دارد، اما شکل مدرن و آکادمیک آن عمدتا تحت تاثیر روانشناسی غربی و به ویژه رویکردهای آمریکایی و اروپایی شکل گرفته است. این مقاله همچنین به چالش های بومی سازی روانشناسی و تلاش های صورت گرفته برای تطبیق این دانش با نیازها و ارزش های فرهنگی ایران می پردازد.(Rezazadeh, ۲۰۰۲; کرمی، ۱۳۸۵)

کلیدواژه ها:

روانشناسی در ایران ، تاریخ روانشناسی ، روانشناسی اسلامی ، بومی سازی روانشناسی ، آموزش روانشناسی.