بازآفرینی فضاهای آموزشی در شهرهای مرزی با رویکرد تقویت گردشگری فرهنگی

شهرهای مرزی از پویاترین فضاهای تبادل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی به شمار می آیند و ظرفیت بالقوه ای برای توسعه گردشگری فرهنگی دارند. با این حال، بسیاری از آنها به دلیل کمبود زیرساخت های فرهنگی و ضعف هویت کالبدی، توان تبدیل این ظرفیت ها به فرصت های گردشگری را ندارند. فضاهای آموزشی -اعم از مدارس، هنرستان ها، دانشگاه ها، کتابخانه ها و مراکز مهارت آموزی- به عنوان عناصر کلیدی در شکل دهی هویت اجتماعی، می توانند نقشی تعیین کننده در ارتقای تصویر فرهنگی شهرهای مرزی داشته باشند. این پژوهش به تحلیل این موضوع می پردازد که چگونه بازآفرینی فضاهای آموزشی بر اساس معماری بومی، کاربری های چندمنظوره و تعاملات اجتماعی می تواند به تقویت گردشگری فرهنگی منجر شود. روش تحقیق به صورت ترکیبی از مطالعات اسنادی–تحلیلی و نمونه کاوی تطبیقی بین المللی است. یافته ها نشان می دهد که بازآفرینی فضاهای آموزشی با تاکید بر هویت مندی کالبدی، مشارکت اجتماعی و کارکردهای ترکیبی می تواند به تقویت سرمایه فرهنگی، ارتقای زیباشناسی شهری، ایجاد مقاصد جدید گردشگری، و شکل گیری تجربه های فرهنگی اصیل برای گردشگران کمک کند. نتیجه نهایی پژوهش یک چارچوب مفهومی و کاربردی برای سیاست گذاری بازآفرینی آموزشی در شهرهای مرزی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، فضاهای آموزشی ، شهرهای مرزی ، گردشگری فرهنگی ، معماری بومی