بررسی کاربردهای فناوری واقعیت مجازی و واقعیت افزوده در پژوهش های مهندسی حمل ونقل

امروزه با رشد سریع فناوری استفاده از روش ها و ابزارهای جدید در مطالعات پژوهشی فراگیر شده است. دو فناوری جدید واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) در ۵ سال اخیر به شدت مورد توجه پژوهشگران در زمینه های مختلف قرار گرفته است. واقعیت افزوده ویدئوها یا عکس ها را به دنیای واقعی از طریق تلفن همراه هوشمند اضافه می کند. اما واقعیت مجازی یک تجربه سه بعدی کاملا غیرواقعی را با استفاده از یک هدست و تصاویر کامپیوتری ایجاد می کند. استفاده از این دو ابزار AR و VR در مطالعات مرتبط با حمل و نقل نیز در حال گسترش است. این مقاله در نظر دارد تا به بررسی مهم ترین کاربردهای این فناوری در پژوهش های حمل و نقلی بپردازد. همچنین در رابطه با نقاط ضعف و قوت این دو فناوری در حمل و نقل بحث خواهد شد. در ادامه کاربردهای بالقوه فناوری های AR و VR در پژوهش های آینده حمل و نقلی ارائه می گردد. در مجموع می توان به طور خلاصه گفت که از این فناوری ها می توان در ۱. مطالعات رفتاری و بهبود طراحی های شهری، ۲. توسعه برنامه های واقعی و کاربردی برای بررسی رفتار دوچرخه سواران، ۳. شبیه سازی های رانندگی، ۴. بررسی رفتار عابران پیاده به عنوان تابعی از جریان ترافیک و ویژگی های هندسی مسیر در کنار شرایط نورپردازی محیط و ۵. توسعه ابزارهای آموزشی برای ایمنی جاده ای کودکان مبتلا به نقص توجه و اختلالات رفتاری استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

فناوری ، واقعیت افزوده ، واقعیت مجازی ، حمل و نقل