خودروهای خودران و نظام حقوقی ایران: چالش های پیش رو در آموزش و فرهنگ سازی رفتار ترافیکی

خودروهای خودران به عنوان یکی از مهم ترین دستاوردهای فناوری های هوشمند در حوزه حمل ونقل، به سرعت در حال گسترش در کشورهای پیشرفته هستند و تجربه جهانی نشان می دهد که مواجهه با این فناوری، صرفا یک مسئله فنی یا زیرساختی نیست، بلکه نیازمند بازاندیشی در نظام حقوقی، آموزش کاربران راه و الگوهای رفتاری و فرهنگی جامعه است. کشورهای پیشرو هم زمان با توسعه فناوری خودروهای خودران، رویکردهای تدریجی و تطبیقی را در قانون گذاری، آموزش عمومی و فرهنگ سازی ترافیکی در پیش گرفته اند و به این جمع بندی رسیده اند که کارآمدی مقررات بدون آمادگی اجتماعی و رفتاری کاربران راه امکان پذیر نخواهد بود. ایران نیز، فارغ از محدودیت های موجود، در آینده ای نه چندان دور با ورود خودروهای خودران و گسترش حضور خودروهای نیمه خودران مواجه خواهد شد. در این شرایط آشنایی با روندهای جهانی و دغدغه های حقوقی و اجتماعی این حوزه، ضرورتی اجتناب ناپذیر به شمار می آید. این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی و آینده نگر، ضمن مرور تجربه کشورهای پیشرفته در زمینه قانون گذاری و فرهنگ سازی خودروهای خودران، به بررسی نقش آموزش، پذیرش اجتماعی و رفتار ترافیکی در آمادگی نظام حقوقی ایران می پردازد و تلاش می کند با ترسیم چشم اندازی واقع بینانه، مسیرهایی برای قانون گذاری تدریجی و هم راستا با تحولات علمی و فرهنگی جهان ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

خودروهای خودران ، نظام حقوقی حمل ونقل ، قانون گذاری تطبیقی ، فرهنگ سازی ترافیکی ، رفتار ترافیکی