پیش بینی رانندگی ایمن بر اساس بخشودگی و خودکنترلی

هدف از این پژوهش پیش بینی سبک رانندگی ایمن بر اساس بخشودگی و خودکنترلی در رانندگان شهر قزوین بود. بخشودگی سبب می شود فرد به شکل آگاهانه، خشم، کینه یا میل به انتقام را رها کرده و به افزایش سلامت روانی خود کمک کند. همچنین خودکنترلی به توانایی در مدیریت و مهار افکار، هیجان و رفتارها به شکل غیرتکانشی و منطبق بر ارزش های درونی گفته می شود. هر دو متغیر در رانندگی ایمن، که در آن فرد با رعایت قوانین و کنترل رفتاری مانع از ایجاد حوادث می شود نقش دارند. روش این پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه ی آماری شامل کلیه ی رانندگان شهر قزوین هستند که از این میان تعداد ۱۱۹ نفر به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های سبک رانندگی چندبعدی تابمن و همکاران (۲۰۰۴)، بخشودگی بین فردی احتشام زاده (۱۳۸۹) و خودکنترلی تانجنی و همکاران (۲۰۰۴) استفاده شد. داده ها از طریق همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان، توسط نرم افزار SPSS-۲۷ تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد با افزایش متغیرهای بخشودگی و خودکنترلی، سبک رانندگی ایمن افزایش می یابد (۰۵/۰ >P). به عبارت دیگر بخشودگی و خودکنترلی پیش بینی کننده سبک رانندگی ایمن است. بنابراین توصیه می شود جهت افزایش سبک رانندگی ایمن، به متغیرهای روان شناختی در آموزش رانندگان توجه شود.

کلیدواژه ها:

سبک رانندگی ایمن ، بخشودگی ، خودکنترلی ، رانندگان