تاثیر آموزش مدرسه محور بر ارتقای رفتار ایمن موتورسواری نوجوانان: مطالعه قبل و بعد از مداخله آموزشی

با وجود آنکه دانش آموزان پایه دهم از نظر قانونی مجاز به دریافت گواهینامه موتورسواری نیستند، شواهد میدانی نشان می دهد بخش قابل توجهی از آنان به صورت مستقیم یا غیرمستقیم در معرض موتورسواری قرار دارند و در غیاب آموزش رسمی با رفتارهای پرخطر ترافیکی مواجه اند. هدف این پژوهش، ارزیابی اثربخشی آموزش مدرسه محور بر بهبود دانش، نگرش و رفتار ایمن موتورسواری در میان دانش آموزان پایه دهم بود. این مطالعه به صورت نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه شاهد غیرمعادل انجام شد. مداخله آموزشی در قالب چهار جلسه ۴۵ دقیقه ای اجرا و داده ها پیش و دو هفته پس از مداخله جمع آوری شد. تحلیل ها با استفاده از آزمون t زوجی، تحلیل اختلاف در اختلاف (DID) و اندازه اثر Cohen’s d انجام گرفت. نتایج نشان داد که در گروه مداخله، دانش و نگرش ایمنی به طور معنی داری افزایش و رفتارهای پرخطر به طور معنی داری کاهش یافت (P < ۰.۰۱)، در حالی که در گروه شاهد تغییر معناداری مشاهده نشد. یافته ها بیانگر اثربخشی معنادار و عملی آموزش مدرسه محور به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه و قابل اجرا برای ارتقای ایمنی موتورسواری نوجوانان است.

کلیدواژه ها:

ایمنی موتورسواری ، آموزش مدرسه محور ، رفتارهای پرخطر ، نوجوانان