آسیب شناسی و راهکارهای ارتقای نقش سازمان همکاری اسلامی در گسترش وحدت اسلامی در منطقه خاورمیانه

معرفی نهادهای سیاسی ملی و بین المللی برای پیشبرد اهداف وحدت و عزت اسلامی حائز اهمیت است. از این رهگذر به بررسی نقش سازمان همکاری اسلامی پرداخته ایم. سازمان همکاری اسلامی سازمانی منطقه ای است که رویدادهای بعد از شکست ۱۹۶۷ میلادی اعراب از اسرائیل و نیز هم زمان با آتش سوزی در مسجدالاقصی (در ۲۱ اوت ۱۹۶۹)، زمینه را برای عملی ساختن طرح برپایی این سازمان فراهم ساخت. این سازمان با وجود فراز و نشیب های فراوان توانسته خود را به صورت یک نهاد بین المللی معتبر تثبیت کند. چنان که از طرف سازمان ملل متحد نیز به رسمیت شناخته شده و پنجاه و هفت کشور اسلامی عضو این سازمان است. این کشورها که کشورهای خاورمیانه و نوعا آسیایی هستند، دارای تقابلات و اختلافات زیادی می باشند. بر این اساس آسیب شناسی و راهکارهای ارتقای نقش سازمان همکاری اسلامی در گسترش وحدت اسلامی در منطقه خاورمیانه مسئله ای شایان توجه است. این مقاله در صدد است ضمن پرداختن به تبین ساختار سازمان همکاری اسلامی به عنوان یکی از ظرفیت های موجود زمینه ساز وحدت و تقریب را مطمح نظر قرار دهد. به نظر می رسد که این سازمان دارای ظرفیت ها و پتانسیل های قابل توجهی در راستای تثبیت و گسترش استراتژی وحدت اسلامی در منطقه خاورمیانه است. هر چند با وجود این ظرفیت ها، سازمان نتوانسته نقش مهمی در حل اختلافات بین کشورهای عضو و صلح و امنیت منطقه ای ایفا کند. سازمان همکاری های اسلامی (OIC) به عنوان دومین سازمان بین دولتی پس از سازمان ملل متحد با عضویت کشورهایی از چهار قاره صدای جمعی جهان اسلام و تضمینی برای حفاظت و حمایت از منافع جهان اسلام در روح ترویج صلح بین المللی و وحدت میان افراد مختلف جهان است. اما در برخی موارد، تحت تاثیر نفوذ برخی دولت ها از جمله عربستان سعودی قرار می گیرد و در اتخاذ موضع گیری دچار انحراف می شود.

کلیدواژه ها:

سازمان همکاری اسلامی ، وحدت اسلامی ، خاورمیانه ، آسیب شناسی ، راهبکارهای ارتقا