انتقال گرما همرفت طبیعی نانوسیال ترکیبی میکرو قطبی Ag-MgO / آب، درون حفره F شکل مجهز به مانع داغ

هدف از این تحقیق، شبیه سازی های عددی در مورد همرفت طبیعی نانوسیال درون محفظه F شکل مجهز به منبع گرما ارائه شده است. برای تقویت انتقال حرارت از یک نانوسیال ترکیبی متشکل از نانوذرات Ag و MgO و آب به عنوان مایع پایه استفاده شد. روش شبکه بولتزمن (LBM) در این تحقیق بکار گرفته شد و اثرات Ra (۱۰۳ ≤ Ra ≤ ۱۰۶)، کسر حجم جامد نانو ذره (۰ ≤ ϕ ≤ ۰.۰۲) و محل منبع گرما (۰ ≤ S ≤ ۰.۹) بر جریان ثبت شده، توزیع دما و عملکرد انتقال حرارت با توجه به جریان، ایزوترم و پروفیل از تعداد متوسط ناسلت استفاده شد. نتایج نشان داد که میانگین تعداد ناسلت با افزایش ϕ افزایش می یابد و افزودن نانوذرات نمی تواند الگوی جریان را تغییر دهد و میدان حرارتی به طور قابل توجهی با افزایش Ra می توان عملکرد انتقال حرارت را افزایش داد. در عدد کم رایلی، تاثیر عدد رایلی بر روی عدد متوسط ناسلت ضعیف است. با این حال، برای Ra بالا، انتقال حرارت با افزایش Ra به طور قابل توجهی افزایش می یابد. موقعیت منبع گرما نیز بر روی تعداد متوسط نوسلت تاثیر می گذارد. S = ۰.۶ بهترین موقعیت مانع داغ برای افزایش انتقال حرارت و S = ۰.۹ نامناسب ترین انتخاب است. این روند نمی تواند تحت تاثیر Ra قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مانع داغ ، روش شبکه بولتزمن ، زمان آرامش تنها ، نانوسیال ، همرفت طبیعی ، حفره F شکل